Tuesday, 15 August 2017

ரோஜா... ஏ.ஆர்.ரஹ்மான் இசைப்ரியர்களிடம் கொடுத்த கோல்டன் விசிட்டிங் கார்ட்! #25YearsOfRoja

பொதுவான நண்பர் ஒருவரது பார்ட்டியில் ஏ.ஆர்.ரஹ்மான் எனும் இளைஞரை சந்திக்கிறார் மணிரத்னம். ஏ.ஆர்.ரஹ்மான் அப்போது வாய்ப்பு தேடிக்கொண்டிருக்கும் இசையமைப்பாளர் என்று பொத்தாம்பொதுவாகச் சொல்லிவிட முடியாது. விளம்பரங்களுக்கு இசையமைத்துக் கொண்டிருந்தார். விளம்பர ஜிங்கிள்ஸில் பிஸியும் கூட. ‘ரோஜா படத்துக்கு அவருக்குக் கிடைத்த சம்பளம் 25000. அதை மூன்று நாட்களில் விளம்பரத்துக்கு இசையமைத்து சம்பாதிக்கும் நிலையில்தான் அவர் இருந்தார். இதை அவரே ஒரு பேட்டியில் சொல்லியிருக்கிறார். அவரது லியோ காபி (என்ன ஒரு ஒற்றுமை. அதில் நடித்திருந்தவர் அரவிந்த்சாமி!) விளம்பர ஜிங்கிள்ஸுக்காக , விளம்பர உலகில் பெரும் பாராட்டுகள், விருதுகள் ஏ.ஆர்.ரஹ்மானை வந்து சேர்ந்து கொண்டிருந்த நேரம் அது.



மணிரத்னத்தை தனது ரெகார்டிங் ஸ்டூடியோவுக்கு அழைக்கிறார் ரஹ்மான். அவ்வளவு பெரிய டைரக்டர். வருவாரா என்று தெரியாது. ஆனால், வருகிறார் மணிரத்னம். ஒன்றிரண்டு ட்யூன்களை வாசிக்கச் சொல்கிறார்.
“நான் அசந்துபோனேன். ஒரு கார்ஷெட்டை, ரெகார்டிங் ஸ்டூடியோவாக மாற்றியிருந்தார் ரஹ்மான். இந்த இடத்தில் இருந்து இப்படி அசத்தலான ட்யூன்களை உருவாக்கிக் கொண்டிருக்கிறாரா என்று வியந்தேன். அத்தனை வசீகரிக்கற இசைத்துணுக்குகளை அந்த இடத்தில் நான் எதிர்பார்க்கவில்லை” என்கிறார் மணிரத்னம்.

“அந்த சமயம் நான் விளம்பரங்களுக்கெல்லாம் இசையமைத்துக் கொண்டிருந்த காலம். அங்கே 100 ட்யூன் போட்டால், அவற்றிலிருந்து ஒன்றிரண்டுதான் தேர்வாகும். ஆகவே நான் ஒரு ஜென் நிலையில்தான் இருந்தேன். அவருக்கு என் ட்யூன்ஸ் பிடிக்குமா என்றெல்லாம் எதிர்பார்க்கவில்லை. ஆனால் நடந்தது வேறு!” -என்கிறார் ஏ.ஆர்.ரஹ்மான்.

 மேகங்களையெல்லாம் தொட்டுவிட ஆசை.


சோகங்களையெல்லாம் விட்டுவிட ஆசை


கார்குழலில் உலகைக் கட்டிவிட ஆசை


தி
ருப்பூரில் பாளையக்காடு FC குடோனில் ஒரு கம்பெனியில் வேலை செய்து கொண்டிருந்தேன் நான்.  ‘செகண்ட் ரயில்வே கேட்’ அருகே  கவுண்டர் மெஸ் என்றொரு கடை இருந்தது. டோக்கன் வாங்கிக்கொண்டு க்யூவில் அமர்ந்து, நம் வரிசை வரும்போதுதான் போய் சாப்பிட முடியும். அங்கே, வெளியில் இருக்கும் பெட்டிக்கடையிலிருந்துதான் இந்த வரிகளை முதன்முதலில் கேட்டேன். சின்ன வயதிலிருந்தே பாடல்களின் பைத்தியமாக இருந்தேன்.  இளையராஜாவின் தீவிர ரசிகனான (இன்றும்) எனக்கு, ‘இது ராஜா ம்யூசிக் இல்லையே’ என்று தோன்றியது. போய்ப் பார்த்தபோது ‘ரோஜா’ கேசட்டைக் காண்பித்தார் கடைக்காரர். பாலசந்தர் தயாரிப்பு. மணிரத்னம் படம். ஏ.ஆர்.ரஹ்மான் இசை.

இரண்டாம் இடையிசையில், கோலாட்டம் போல ஆரம்பித்து, ‘ஏலேலோ.. ஏலே.. ஏலேலோ’ அப்படி ஈர்த்தது.  இந்தப் பாடலின் மூலம் தமிழர்களின் வீடெங்கும் தன் இசையைப் படரவிட்ட ரஹ்மான், அதன்பின் அடைந்த உயரங்கள், இமயத்தைத் தாண்டிய சிகரங்கள். “அந்தப் பாட்டைக் கேட்டதுமே அழுதுட்டேன். ஏன்னா, சினிமாவுக்குப் போட்ட முதல் பாட்டில்லையா?” என்றார் அவரது அம்மா. படத்தின் தயாரிப்பாளர், கே.பாலசந்தர், இந்தப் பாடலைக் கேட்டதும்  மணிரத்னத்தை அழைத்துச் சொன்னது ‘Its going To Be Song of The Decade". ஆனால் அந்தப் பாடலைப் பற்றி இரண்டு  Decades கடந்தும் பேசிக் கொண்டிருக்கிறோம்.. பேசுவோம்.
என்னைக் கவர்ந்தது அந்தப் பாடலில் பல உண்டு. பல்லவி முடிந்ததும் தனியே ஒலிக்க ஆரம்பிக்கும் வயலின், ஒரு இடத்தில் ‘சின்னச் சின்ன ஆசை’யைத் தொடர்ந்து ஒலிக்கும் வயலின், அந்த ‘ஏலேலோ’க்களுக்கு இடையே ஒலிக்கும் வீணை, ‘மீன்பிடித்து மீண்டும் ஆற்றில்விட ஆசை’யைத் தொடர்ந்து ஒலிக்கும் புல்லாங்குழல், மொத்தப்பாடலும் முடியும்போது  ‘ஆசை!’ என்று சட்டென்று முடியும் இடம் என்று நிறைய.
தன்னை அறிமுகப்படுத்திக்கொள்ள இந்தக் கலைஞன், என் போன்ற இசைப்ரியர்களிடம் நீட்டிய கோல்டன் விசிட்டிங் கார்ட் இந்தப் படத்தின் பாடல்கள்!

ரஹ்மான் அப்போது செய்தது, இசையை விட ஒலித்தரத்தில் மேஜிக். துல்லிய ஒலித்தரம் என்பது அவரது ஸ்பெஷாலிட்டி. 6 வயது முதல் அப்பாவுடன் ரெகார்டிங் ஸ்டூடியோவுக்கு செல்வார் ரஹ்மான். 9 வயதில் தந்தை இறந்துவிடுகிறார். ரஹ்மானுக்கு பள்ளிக் காலம்தொட்டே எலக்ட்ரானிக், கம்ப்யூட்டர் இவற்றின்மீது மோகம் அதிகம். அவை சார்ந்த துறைகள்மீதுதான் ஆவல். ஆனால், தந்தை இறந்துவிட்டதால், ‘கொஞ்சம் இசை தெரியுமே உனக்கு.. தெரிந்த தொழிலைச் செய்’ என்ற அன்னையின் கட்டளைப்படிதான் அவர் இசைக்கூடங்களுக்குச் செல்கிறார். சின்னச் சின்ன ஆர்கஸ்ட்ரைசேஷன் வேலைகள், செய்கிறார். கீபோர்ட் வாசிக்கிறார்.  இசை சார்ந்த தொழில்நுட்ப அறிவை வளர்த்துக் கொண்டே இருக்கிறார். அதனால் அவருக்கு Sounding மீது மிகப்பெரும் அறிவும், ஆவலும் உண்டு.

ரோஜா  இசையமைத்து பாடல்களெல்லாம் ஹிட் ஆனாலும், தியேட்டரில் அவற்றைக் கேட்கும்போது மிகவும் மனம் தளர்ந்து போகிறார் ரஹ்மான். Sounds குறித்த அறிவு வாய்க்கப்பெற்ற அவருக்கு, தியேட்டர்களின் ஒலித்தரம் ஏமாற்றமளித்தது.  “இப்படியா கேட்கும் தியேட்டர்களில்? இப்படியானால் நான் சினிமாவுக்கு இசையமைக்க மாட்டேன்” என்கிறார். மணிரத்னம், சவுண்ட் இஞ்சினியர் ஸ்ரீதர் இருவரும்தான் ‘இந்த நிலை மாறும்’ என்று நம்பிக்கையளித்தவர்கள். அதன்பிறகே சமாதானமாகிறார்.

ரஹ்மானின் இந்த ‘சவுண்ட் க்வாலிட்டி கறார்த்தனம்’ பற்றி சவுண்ட் இஞ்சினியர் ஸ்ரீதர் சொன்னது முக்கியமானது: “புல்லாங்குழலில் வரும் காற்று மட்டும்தான் வேண்டும். அந்த ’Base' பாடலில் கேட்கக்கூடாது ” என்பாராம். கீழுள்ள வீடியோவில் 1.25ல் கேளுங்கள்.

பல்லவி முடிந்து, முதல் இடையிசையில் ‘லலலல லலலா’ எனும் பெண்குரலுக்கு முன் வரும் புல்லாங்குழலிசையைக் கேட்டால் அது புரியும். அந்த ஷார்ப் - துல்லியம் - ரஹ்மானிசம்! காதல் ரோஜாவே பாடலின் இன்னொரு ஸ்பெஷாலிட்டி, சோகத்தை அத்தனை எளிமையாகக் கடத்துகிற மெட்டு. மனைவியைப் பிரிந்தவன் ஏற்கெனவே பெரும் சோகத்தில் இருப்பான். அவன் சோகத்தை ராகங்களாகும்போது,

சிக்கல்களில்லாத எளிமை மிக முக்கியம் என்று ரஹ்மான் நினைத்திருக்க வேண்டும். அத்தனை எளிய மெட்டு. (அதாவது கேட்பதற்கு. இசையமைக்க அல்ல!)


வீசுகின்ற தென்றலே வேலையில்லை நின்றுபோ
பேசுகின்ற வெண்ணிலா பெண்மையில்லை ஓய்ந்து போ
பூ வளர்த்த தோட்டமே கூந்ததில்லை தீர்ந்து போ
பூமி பார்க்கும் வானமே புள்ளியாக தேய்ந்துபோ
பாவையில்லை பாவை... தேவையென்ன தேவை...
ஜீவன்போன பின்னே.. சேவையென்ன சேவை
முள்ளோடுதான் முத்தங்களா சொல்.. சொல்!
ஏமாற்றத்தையும் சோகத்தையும் இயலாமையையும் ஒருசேரக்கடத்துகிற எஸ்.பி.பாலசுப்ரமணியத்தின் குரல். அத்தனை எளிமையாகவும் அழுத்தமாகவும் அமைந்த வைரமுத்துவின் வரிகள் என்று அது ஒரு கம்ப்ளீட் பேக்கேஜ்!

‘புது வெள்ளை மழை இங்கு பொழிகின்றது’ பாடலைப் பார்க்கும்போதெல்லாம் எனக்கு ஒரு சந்தேகம் வரும். மதுபாலாவின் கண்களை மூடியிருக்கும் தன் கைகளை, அரவிந்த்சாமி விடுவிக்கும் தருணத்திலிருந்து பாடல் தொடங்கும். அதன்பின் 10 நொடிகளுக்குப் பிறகு கண்ணாடி உடைவதைப் போன்ற ஒரு ஃப்யூஷன். அதன்பின் மெலிதான கோரஸ். தொடர்ந்து வயலினின் ஒரு இழுப்பு. இதற்குப் பிறகுதான் ‘புது வெள்ளை மழை’ என்று சுஜாதாவின் குரல் தொடங்கும். படத்தைக் காட்சி வடிவில் பார்க்கும்போதெல்லாம், இந்த விஷுவல்ஸ்குப் பிறகு அமைத்த இசையோ என்று தோன்றும். அந்த அளவுக்கு, காஷ்மீரின் அழகை மதுபாலா வியந்து பார்ப்பதை, கண்ணை மூடி நாம் கேட்டாலும் உணர்ந்து கொள்ளும் அளவுக்கு இசையாகக் கொடுத்திருப்பார் ரஹ்மான்.

நீ அணைக்கின்ற வேளையில் உயிர்ப்பூ திடுக்கென்று மலரும்
நீ வெடுக்கென்று ஓடினால் உயிர்ப்பூ சருகாக உலரும்
இரு கைகள் தீண்டாத பெண்மையை உன் கண்கள் பந்தாடுதோ
மலர் மஞ்சம் சேராத பெண்நிலா எந்தன் மார்போடு வந்தாடுதோ



பாடல் முழுவதுமே ஒரு நேர்கோட்டில், ஒரே மாதிரியான ஒரு இசை பின் தொடர ஒலித்துக் கொண்டே இருக்கும். ‘உந்தன் காதோடு யார் சொன்னது’ எனும் வரிகளில் ஒரு அருவி விழுவதை உணரலாம்.

‘ருக்குமணி ருக்குமணி அக்கம் பக்கம் என்ன சத்தம்’ இந்த ஆல்பத்தின் மற்ற பாடல்களைவிட, குறைந்த அளவு பேசப்பட்ட பாடல். ஆனாலும் அதன் ஆர்க்கஸ்ட்ரைசேஷன்.. அபாரம். பெரும்பாலும், பாடகர்களை வைத்தே - A cappella பாணியில் பல இடங்களில் மேஜிக் நிகழ்த்தியிருப்பார். ஜுகல்பந்தி பாணியில் தபேலாவும், ட்ரம்ஸும் போட்டிபோடும் இரண்டாம் இடையிசையும் டாப்.

ரோஜாவுக்குப் பின் ஒன்றிரண்டு படங்கள்  வந்த புதிதில், பேட்டிகளில் உங்களுக்குப் பிடித்த உங்கள் பாடல் எது என்று ரஹ்மானிடம் கேட்கப்பட்டால் ‘தமிழா தமிழா’, ‘சின்னச் சின்ன ஆசை’ என்றுதான் டக்கென்று பதில் வரும்.  தாய் மண்ணே வணக்கம், செம்மொழிப் பாடல் என்று தொடங்கி  ஆஸ்கர் பெற்றுத் தந்த ஜெய்ஹோ வரை இந்த மாதிரியான ஜானர் பாடல்களில் தனி முத்திரை பதிப்பதற்கான ஆரம்பப் புள்ளி இந்தப் பாடல் எனலாம்.
உனக்குள்ளே இந்திய ரத்தம் உண்டா இல்லையா
ஒன்றான பாரதம் உன்னைக் காக்கும் இல்லையா

படத்தில் ஒரு ஆல் டைம் ஃபேவரைட் பாடலாக இந்தப் பாடல் அமைந்தது. ‘தமிழா தமிழா’. பல்லவி, இடையிசை, சரணம் என்ற வகைக்குள் இதை அடக்க முடியாது. ஹரிஹரனின் மென்குரலில் ‘தமிழா தமிழா’ என்று ஆறுதல் வரிகளோடு வரும் பாடலில், நாடி நரம்பை உசுப்பேற்றும் இசையும், ‘இம்மண்ணிலா பிளவென்பது?’ என்று முறுக்கேற்றும் வரிகளுமாய்.. ஒரு புதிய அனுபவம் தந்தது இந்தப் பாடல்.
25 வருடங்களுக்கு முன், இதே ஆகஸ்ட் 15ல் வெளியான 'ரோஜா' படம் பல்வேறு சாதனைகளைப் படைத்தது. மணிரத்னம் எனும் கலைஞனை இந்தியா முழுமைக்கும் கொண்டு சேர்த்தது. இந்தியிலும் ரோஜா படமும், பாடல்களும் ஹிட்டடிக்க ஏ.ஆர்.ரஹ்மான் அங்கும் பிரபலமானார். மூன்று இந்திப் படங்கள் ஒப்பந்தமாக அவற்றில் முதலில் வெளியான ‘ரங்கீலா’ வடக்கத்தியவர்களைப் பித்துப் பிடிக்க வைத்தது. அதற்கெல்லாம் அடித்தளம் அமைத்தது ரோஜா தான்.

ரோஜா என்ற திரைப்படம்தான்... ரஹ்மானுக்கு ஃப்லிம்ஃபேர் விருது, மாநில அரசின் விருது என்று துவங்கி தேசிய விருதுவரை பெற்றுத் தந்தது.  வைரமுத்துவுக்கு தேசிய விருதைப் பெற்றுத் தந்தது. மணிரத்னத்திற்கு மாநில அரசின் சிறந்த இயக்குநர் விருதைப் பெற்றுத்தந்தது. அரவிந்த்சாமிக்கு விருதைப் பெற்றுத் தந்தது. சரி... ரசிகர்களுக்கு?

ஏ.ஆர். ரஹ்மான் எனும் பெருங்கலைஞனை அடையாளம் காட்டியது! எத்தனை கொடுத்தாலும் பத்தாத இசைப்ரியர்களெனும் யானைகளுக்கு  ‘ரஹ்மானிசம்’ என்ற மதம்பிடிக்க வைத்தது!


பரிசல் கிருஷ்ணா

இன்னும் வாழ்வதை அறியாமல் இறந்து போனவன்! - நா.முத்துக்குமார் நினைவுதினக் கட்டுரை

“வாழ்க்கை என்னும் நதி, மரணம் என்னும் கடலில் கலக்கும் வரை வெவ்வேறு திசைகளிலும் வெவ்வேறு மேடு பள்ளங்களிலும் ஓடவேண்டியிருக்கிறது.”
  - நா.முத்துக்குமார்




நண்பர்களே... நான் இப்போது தரமணி ரயில்வே ஸ்டேஷனில் நின்றுகொண்டிருக்கிறேன். இங்கு  என் முன்னால் ஒரு ரயில் வண்டி நிறுத்தப்பட்டிருக்கிறது. அதில் `நா.முத்துக்குமார் எனும் பேரன்பு எக்ஸ்ப்ரஸ்’ என எழுதப்பட்டிருக்கிறது. அந்த ரயில், ஓடிக் களைத்து நிற்கிறது என்பது அதன் மெளனத்திலேயே உணர முடிகிறது. மெளனமாக இருப்பதால் அதன் பயண இலக்கு என்னவென்பது யாருக்குமே தெரியவில்லை. ஆனால், அது இனிமேல் எங்கும் பயணிக்காது என்ற உண்மை இங்கு உள்ள எல்லோருக்கும் தெரிந்தே இருக்கிறது. அந்த ரயிலுக்கும்தான்! ஆனால், அந்த ரயிலுக்கு அதுகுறித்த எந்த வருத்தமும் இருப்பதாகத் தெரியவில்லை. ஏனென்றால், இறப்பதற்கு முன்பே தன் இறப்பை அறிய விரும்பி, அறிந்தும்கொண்ட ரயில் அது.  

அது, தண்டவாளத்தில் ஓடக்கூடிய இரும்பு ரயில் அல்ல;  வண்ணத்துப்பூச்சிகளின் வண்ணங்கள் மிதக்கும் பனித்துளிகளால் ஆன கடலுக்குள் பயணிக்கும் விசேஷ ரயில். ஆனாலும்,   அந்த ரயில் மிகமிகச் சாதாரணமாக இருந்தது. ஓடாத ரயில் சாதாரணமாக இருப்பதில் ஆச்சர்யம் இல்லைதான். ஆனால், இது அசுர வேகத்தில் ஓடும்போதுகூட இதேபோல்தான் இருந்தது. அந்த ரயிலில் கூட்டம் கும்மியபோதும், எல்லோரும் அதைப் பார்த்து வியந்தபோதும், சிலாகித்தபோதும், அதில் இடம்பிடிக்க பலர் அடித்துக்கொண்டபோதும், அது தன் பாதையை நோக்கி கவிதை கூவியபடி ஓடிக்கொண்டிருந்ததேயொழிய அது வேறு எதுவும் செய்யவில்லை. எத்தனையோ மனிதர்களை எங்கெங்கோ கூட்டிச்சென்ற அந்த ரயிலில் ஏறி பார்க்க, யாருக்குதான் ஆசை வராது? எனக்கும் வந்தது, ஏறினேன்.

முதல் பெட்டியில்  ‘தூசிகள்’ என்றும் கடைசிப் பெட்டியில்  ‘பேரன்பின் ஆதி ஊற்று’ என்றும் எழுதப்பட்டிருந்ததை என் கண்கள் கவனித்தன. `மனதில் உள்ள தூசிகளை எல்லாம் தட்டினால்தான் பேரன்பின் ஆதி ஊற்றை அடைய முடியுமோ?' என்ற கேள்வியை எனக்குள்ளே கேட்டுக்கொண்டேன்.  ஓராயிரம் பாடல்கள் அந்த ரயிலில் ஒன்றன் பின் ஒன்றாக  ஒலிக்க ஆரம்பித்தன. காதல், சிநேகம், காமம், ஏக்கம், துரோகம் என இருக்கும் எல்லா உணர்வுகளையும் எளிய வரிகளாக்கிச் செய்யப்பட்ட அந்தப் பாடல்களில் பேரன்பு வழிந்துகொண்டிருந்தது. அந்த அன்பின் அழுத்தத்துக்குத் தாக்குப்பிடிக்க முடியாமல் தத்தளித்தேன்.  திடீரென ஒரு  விரல்   ஒரே அழுத்தில் அந்தப் பாடல்களை நிறுத்தியது. நிமிர்ந்து பார்த்தால் யாருமில்லை! ஏதோ ஒரு பெட்டியிலிருந்து பெரும் சத்தம்... அந்தப் பெட்டியை நோக்கி ஓடினேன்.  ‘அணிலாடும் முன்றில்’ என எழுதப்பட்டிருந்த அந்தப் பெட்டியில்,  அம்மா, அப்பா,  அக்கா, தம்பி, ஆயா, தாய்மாமன், அத்தை, தாத்தா, சித்தி, அண்ணன், தங்கை, பங்காளிகள், பெரியம்மா, மாமன்கள், முறைப்பெண்கள்,  சித்தப்பா, அண்ணி, மைத்துனன், மனைவி, மகன்  என சகல உறவுகளின் பெயரிலும் தனித்தனி அறைகள் இருந்தன.

தங்கை இல்லாதவன் என்கிற தவிப்பு எனக்கு இயல்பிலேயே இருப்பதால், முதலில் `தங்கை' என எழுதப்பட்டிருந்த அறையைத் திறந்தேன். “ஆஹா... அது எத்தனை அற்புதமான அறை! அதில் தங்கையின் சின்னச் சின்ன அசைவுகளும் அத்தனை நுணுக்கமாக அல்லவா செதுக்கப்பட்டிருந்தது.  அண்ணன்மேல் தங்கைகொள்ளும் அன்பும் பாசமும் இத்தனை அலாதியானவையா? தங்கையுடன் பிறக்காத அத்தனை அண்ணன்களும் துரதிர்ஷ்டசாலிகள் என்ற மெய் உணர்ந்த கணம் அது.  தங்கையின் அருமை பெருமைகளைச் சொல்லிவிட்டு, கடைசியில் கஷ்டப்பட்டுச் சம்பாதித்து கல்யாணம் பண்ணித் தர மட்டுமா அக்காவும் தங்கையும்? அந்த அறை கேட்ட ஒற்றைக் கேள்வி... அக்காவையும் தங்கையையும் சுமையாக நினைக்கும் அண்ணன் தம்பிகளின் மனதை உலுக்கும் ஓராயிரம் கேள்விக்குச் சமம். 

அடுத்ததாக `அம்மா' என எழுதப்பட்ட அறையைத் திறந்தேன்.  “மன்னிக்க... அந்த அனுபவத்தை என்னால் எழுத்தில் கொண்டுவர முடியவில்லை. அங்கு பார்த்த அன்பின் எடை இந்தப் பிரபஞ்சத்தின் மொத்த எடையையும்விட கூடுதலானது என்பதை மட்டும் என்னால் உறுதியாகச் சொல்ல முடியும்.  

அடுத்ததாக `அப்பா' என்ற அறையைத் திறந்தேன், “காலம் காலமாக ஒளித்துவைக்கப்பட்டிருக்கும் அப்பாக்களின் முகம், அன்பு அப்பாக்களின் முகம், ஆசை அப்பாக்களின் முகம் அங்கு இருந்ததை என்னால் உணர முடிந்தது. செத்துப்போன என் அப்பாவை ஒரு கணம் கும்பிட்டுக்கொண்டேன். அவருக்காக நான் ஒரு கடிதம் எழுத வேண்டும். அதில் அவரைப் பற்றிய அத்தனை சித்திரங்களையும் கொண்டுவர வேண்டும் என்ற ஆசையும் அங்கே எனக்குள் முளைத்தது.

இப்படியாக, நான் எல்லா உறவுகளின் அறையும் திறந்துப் பார்க்கப் பார்க்க  வியந்துபோனேன். `அட... இது எதையுமே நாம் உணரவில்லையே... ரசிக்கவில்லையே! என்ன வாழ்க்கை வாழ்கிறோம்? பணம் சம்பாதிப்பதை மட்டுமே குறிக்கோளாகக்கொண்ட இந்த வாழ்க்கை, எத்தனை மோசமானது! ரசனை இல்லாதது' என்பதும் `அப்படி வாழும் மனிதர்கள்  முதுகெலும்பு இல்லாத மனிதர்கள்' என்பதும் விளங்கிற்று. அந்த நொடி முதல் இருக்கும் உறவுகளின் மீது தீராத பற்றும், இல்லாத உறவுகளின் மீது ஏக்கமும் பிறந்தது.
அணிலாடும் முன்றிலைப் பார்த்த பரவசத்தில், அடுத்தடுத்த பெட்டிகளைப் பார்க்க பேராவல்கொண்டேன்; துள்ளிக் குதித்து ஓடினேன். “ `பட்டாம்பூச்சி விற்பவன்', `நியூட்டனின் மூன்றாம் விதி', `குழந்தைகள் நிறைந்த வீடு', `அனா ஆவன்னா', `என்னைச் சந்திக்க கனவில் வராதே' எனத்  தங்கத்தால் ஆனா குட்டிக் குட்டி அறைகள் இருந்தன. ஒவ்வோர் அறையையும் திறக்கும்போதுதான் தெரிந்தது, மேலே மட்டும்தான் தங்க முலாம் பூசப்பட்டிருக்கிறது என்ற உண்மை. உள்ளே அத்தனை வேலைப்பாடுகளும் மயிலறகால் செய்யப்படிருந்தன. பள்ளிக்கூடக் காதலிகள் அங்கே சிறைபிடிக்கப்பட்டிருந்தார்கள்.  தன் மனதில் உள்ள அழுக்கை தூர்வாராமல் கிணற்றைத் தூர்வாரும் அப்பாவின் தவறு அங்கே சுட்டிக்காட்டப்பட்டிருந்தது. கீழ் வீட்டுக்காரனைத் தொல்லை செய்யும் மேல் வீட்டுக்காரனுக்குப் பாடம் எடுக்கப்பட்டுக்கொண்டிருந்தது, தன்னை காலம் முழுக்க தீண்டியவளின் பிரிவை எண்ணி அழும் தையல் மெஷின்கள் அங்கு இருந்தன. கிழிந்து தேய்ந்துபோன சைக்கிள் டயர், தான் கடந்து வந்த பாதைகளை காற்றோடுப் பேசிக்கொண்டிருக்கும் அதிசயத்தை அங்கே பார்க்க முடிந்தது. 

பிறந்த வீட்டை துறந்து புகுந்த வீட்டிற்கு போகும் பெண்கள் தங்கள் அடையாளம் தெரியாமல் தவித்தார்கள். பனித்துளிகள், புற்களின் மீது தூங்கிக்கொண்டிருந்தன. இன்னும் இத்தியாதி... இத்தியாதி... அவற்றை எல்லாவற்றையும் ஒருவன் வேடிக்கை பார்த்துக்கொண்டிருந்தான். ‘பேரன்பின் ஆதி ஊற்றில்’ நனைந்ததால் எனக்கு அன்பின் நடுக்கம் தாங்கவில்லை. அந்த ரயிலிலிருந்து குதிக்க ஆயத்தமானேன். “என் ப்ரிய நண்பா... பிணத்தை எரித்துவிட்டு சுடுகாட்டிலிருந்து கிளம்புகிறவர்களிடம் சொல்வதைப்போல் சொல்கிறேன். ‘திரும்பிப் பார்க்காமல் முன்னே நடந்து போ' ” என்றது ஒரு குரல்.  அந்தக் குரலைக் கேட்ட மகிழ்ச்சியில்  திரும்பிப் பார்க்காமல் முன்னே சென்று குதித்தேன். அந்த ஓராயிரம் பாடல்களும் மீண்டும் ஒன்றன் பின் ஒன்றாக ரயிலுக்குள் ஒலிக்கும் சத்தம் கேட்டது.

எம்.புண்ணியமூர்த்தி

Sunday, 6 August 2017

நடிப்பால் மட்டுமே ரசிகர்களைக் கவர்ந்தாரா அஜித்?! #AK25

பைக் மெக்கானிக் பையனாக கிரீஸ் டப்பாக்களோடு புழங்கிக்கொண்டிருந்த அஜித்குமாரைத்தான் பின்னாளில் `காதல் மன்னன்’ எனப் பட்டம் கொடுத்து அழகு பார்த்தோம். செருப்பு விளம்பரம் ஒன்றில் அமெச்சூராக ஆடிக்கொண்டிருந்த அஜித்குமாரைத்தான், பிறகு `அல்டிமேட் ஸ்டார்’ என அழைத்துச் சிறப்பித்தோம். தமிழ் சினிமாவின் தனக்கான இடத்தைத் தானே தீர்மானித்துக்கொள்ளும் நிலைக்கு வளர்ந்த அஜித்குமாரைத்தான் `தல’ என்று அழைத்தோம். டான்ஸ் ஆடத் தெரியாது, நடிப்பில் அமெச்சூர்... எனப் பல எதிர்வினைகள் வைக்கலாம். ஆனால், தமிழ் சினிமாவில் அஜித்தைத் தவிர்க்க முடியாது. காரணம், அஜித்தும் அவரின் ரசிகர்களும் கட்டமைத்த `தல' என்ற கட்டமைப்பு! 



`என் வீடு என் கணவர்’ என்ற படத்தில் சில விநாடிகள் வந்துபோனதுதான் அஜித்தின் சினிமா அறிமுகம் என்றாலும், பிறகு வந்த `பிரேம புஸ்தகம்’ என்ற தெலுங்குப் படம்தான் அஜித்குமாரின் மிகச்சரியான அறிமுகப் படம். இந்தப் படத்தின் ஷூட்டிங் 1992-ம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் 3-ம் தேதி தொடங்கியது. ஆக, தமிழ் சினிமாவில் இன்றோடு 25 வருடங்களைக் கடந்திருக்கிறார் அஜித்குமார்.

`அமராவதி'யில் தொடங்கி, ‘உன்னைத்தேடி’ வரை அஜித் நடித்த பெரும்பாலான படங்கள் காதலும் காதல் சார்ந்த இடங்களுமாகச் சுற்றிக்கொண்டிருக்க, `காதல் மன்னன்’ பட்டத்தோடு அஜித்தை வளர்த்துக்கொண்டிருந்தார்கள் ரசிகர்கள். புதுமுக இயக்குநர் எஸ்.ஜே.சூர்யாவின் `வாலி’ திரைப்படம் அஜித்தை அடுத்த லெவலுக்கு அழைத்துச்சென்றது. அதே ஆண்டில் வெளியான `அமர்க்களம்’ அவரது மைலேஜை இன்னும் அதிகப்படுத்த, `அல்டிமேட் ஸ்டார்’ என முறுக்கிக்கொண்டு சுற்ற ஆரம்பித்தது இன்னொரு கூட்டம். அஜித்துக்கு இரண்டுமே பிடித்திருந்தது. மென்மை கொஞ்சமும், வன்மை கொஞ்சமுமாக மாறி மாறி நடிக்க ஆரம்பித்தார். இரு தரப்பு ரசிகர்களும் `தல ரசிகன்’ என்ற புள்ளியில் இணைந்தார்கள்.

இமேஜ் பற்றிய கவலை இல்லாமல் நடிப்பது, எதிர்வினை எப்படி இருந்தாலும் பேசுவது, தன் போக்கில் நடந்துகொள்வது… என அஜித்குமாருக்கு இருக்கும் மனநிலைக்குக் கொஞ்சமும் சளைத்தது அல்ல அஜித் ரசிகர்களின் மனநிலை. `அல்டிமேட் ஸ்டார்’ என்ற டைட்டில் கார்டு ஓடும்போது கைதட்டி காலரைத் தூக்கிவிட்ட ரசிகர்கள்தான், `இனி பட்டத்தைப் பயன்படுத்த மாட்டேன்’ என அறிவித்தபோதும் கைதட்டினார்கள், காலரைத் தூக்கிவிட்டார்கள். ஆரம்ப காலங்களில் காதல் படங்களில் அவரின் நடிப்பைப் பார்த்து ரசித்த ரசிகர்கள்தான், இன்று அஜித்குமார் திரையில் நடந்தாலே கைதட்டுகிறார்கள். இதோ, சில தினங்களுக்கு முன்புகூட ஏழு அடி உயர சிலையை அஜித்குமாருக்கு நிறுவியிருக்கிறார்கள் அவரின் ரசிகர்கள். அஜித்துக்கு அவரின் ரசிகர்கள் ஸ்பெஷல்; ரசிகர்களுக்கு அஜித் ரொம்பவே ஸ்பெஷல். எப்படி நடக்கிறது இந்த மேஜிக்?

தனது நடிப்பால் மட்டுமே ரசிகர்களைக் கவர்ந்தாரா அஜித்? `இல்லை' என அஜித் ரசிகர்களே சொல்வார்கள். பிறகு அஜித்தை ஏன் பிடித்திருக்கிறது? `உழைப்பால் உயர்ந்தவர்' என்ற பதில் பட்டென வரும். கூடவே, உழைப்பாளர் தினத்தில் பிறந்தவர் என்பதால், ரசிக மனோபாவத்துக்கு அது கூடுதல் பலம் சேர்க்கிறது.

`முகவரி' படத்தின் ஶ்ரீதர் கேரக்டரில் இருந்த இயல்பு, `கண்டுகொண்டேன் கண்டுகொண்டேன்' படத்தில் இருந்த கேஷுவலான நடிப்பு, கண்களாலேயே வில்லத்தனம் காட்டிய `வாலி' என திரையில் அஜித் நடித்துக்கொண்டிருக்க, திரைக்கு வெளியே ரசிகர்கள் வேறுவிதமான கட்டமைப்பைக் கட்டினார்கள். அஜித் ரசிகர்களிடம் பேச்சு கொடுத்தால், `அத்தனை ஆபரேஷன்களிலிருந்தும் மீண்டு வந்து நடிக்கிறார்', `பைக் ரேஸில் கலந்துகொண்டு அசத்துகிறார்', `விமானம் ஓட்டுவதற்கான லைசென்ஸ் வைத்திருக்கிறார்' என்ற மனநிலைதான் பிரதிபலிக்கும். இவை அஜித்தை ஒரு நடிகராக அணுகுவதற்குத் தடையாகின்றன. ஆனாலும், தனக்கான இடத்தைத் தக்கவைத்துக்கொள்ள அவ்வப்போது தன்னை மீறி, தன் நடிப்பைப் பேசும் படங்களில் ஒப்புக்கொள்கிறார். டாப் ஹீரோவாக இருந்த சமயத்தில்தான், பெண்மை கலந்த ஆண் கேரக்டரில் நடித்தார். எதிர்வினைகள் எப்படியும் இருக்கட்டும் என `சால்ட் அண்ட் பெப்பர்' லுக்கில் நடித்து, ஹீரோக்களுக்கு இருந்த இலக்கணத்தை உடைத்தார். எல்லா ஹீரோக்களும் `நல்லவன்' போர்வையில் நடித்துக்கொண்டிருக்க, மிகமிக மோசமான கேரக்டரில் நடித்து `மங்காத்தா' ஆடினார். ரசிகர்கள் ரசிப்பார்கள் என்பதற்காக, `வீரம்' படத்தில் விதவிதமாகப் பன்ச் பேசினார். 

இயக்குநர் இல்லாமல் நடிகர் இல்லை என்பதை உணர்ந்தவர் அஜித். திரைக்குள்ளும் பல திறமையானவர்களை அறிமுகம் செய்திருக்கிறார். சரண், எஸ்.ஜே.சூர்யா, சரவண சுப்பையா, வி.இசட்.துரை, ராஜகுமாரன், ஏ.ஆர்.முருகதாஸ், ஏ.எல்.விஜய், ஜேடி - ஜெர்ரி, சிங்கம்புலி, ராஜுசுந்தரம் எனப் பலருக்கும் இயக்குநர் கனவை நனவாக்கிக் கொடுத்தவர். 

தவிர, திரைக்கு வெளியிலும் அஜித்தின் செயல்பாடுகள் `ஏகே 25' என்ற வரலாற்றுக்கு முக்கியமான பங்களிப்பைக் கொடுப்பதோடு, அஜித்தை ரசிகர்கள் கொண்டாடுவதற்கான காரணம் சொல்கிறது. முன்னாள் முதல்வர் கருணாநிதிக்கு நடந்த பாராட்டு விழா மேடையிலேயே `மிரட்டிக் கூப்பிடுறாங்கய்யா' எனப் பேசி கெத்து காட்டினார். இந்த நிகழ்வுக்குப் பிறகுதான், `அஜித் அ.தி.மு.க அபிமானி' என்ற பிம்பத்தை உருவாக்கி உலவவிட்டார்கள். பிறகு, தனது ரசிகர் மன்றத்தைக் கலைத்தார், `விளம்பரப் படங்களில் நடிக்க மாட்டேன்' என்றார். அஜித் மீதான இமேஜ் டாப் கியரில் பறந்தது. 2013-ம் ஆண்டில் கூகுளில் அதிகம் தேடப்பட்ட தென்னிந்திய நடிகராக வலம்வந்தார் அஜித். ஃபார்முலா கார் பந்தயத்தில் கலந்துகொண்ட வெகுசில இந்தியர்களில் இவரும் ஒருவர். இது ஒவ்வொன்றும் ஒவ்வொருவிதமான எதிர்வினைகளைக் கொடுத்து, நடிகராக இருந்த அஜித்தை நல்ல மனிதராக, ரோல்மாடலாக எனப் பலப் பல அடையாளங்களைக் கொடுக்கிறது. அதனால்தான், அவர் திரையில் முறைத்தாலும் சிரித்தாலும் கைதட்டுகிறார்கள்.

`சிட்டிசன்' படமும், `முகவரி'யில் நடித்த ஶ்ரீதர் கேரக்டரும் அஜித்துக்கு மிகமிக நெருக்கமானவை. அதுபோன்ற மென்மையான அஜித்தை இனி பார்க்க முடியுமா எனத் தெரியவில்லை. அஜித் ரசிகர்களும் அவ்வப்போது, `இந்தப் படத்துல `தல' நடிச்சிருந்தா எப்படி இருந்திருக்கும்?', `இந்த மாதிரி கேரக்டர் எல்லாம் அஜித்துக்குதான் செட் ஆகும்' என அவர் நடிக்காத படங்களைப் பார்த்துவிட்டு கமென்ட் அடித்தாலும், அவர்களுடைய இறுதி எண்ணம் இப்படியாகத்தான் இருக்கிறது, `அஜித் வானத்திலிருந்து குதிக்க வேண்டும், விமானத்தில் பறந்து சண்டை போட வேண்டும், ஆக்‌ஷன் காட்சிகளில் அதிரடி காட்ட வேண்டும்'! 

`சாதாரண பைக் மெக்கானிக் ஆக இருந்து, சினிமாவின் டாப் ஹீரோவாகத் திகழ்பவர் அஜித்' என ஒரு வரியில் இதைச் சொல்லிவிடலாம். ஆனால், இதற்குப் பின்னால் இருக்கும் உழைப்பு, முயற்சி, வலி எல்லாம் அஜித்துக்கு மட்டும்தான் தெரியும். அவை அனைத்தையும் கடந்துதான் 25 வருடங்களாக தமிழ் சினிமாவின் நிலையான இடத்தில் நிற்கிறார் அஜித்.

'ஹாரர் படம், ரொமான்ஸ் நாவல்லாம்... ஐ லவ் இட்!’ - ஓவியா பெர்சனல்

நாளை எதுவும் நடக்கும். இந்த நொடி சந்தோஷமாக இரு!' இந்தப் பொதுமொழி, நடிகை ஓவியாவுக்குப் பொருந்தும். நடிகையாக ஒரு படியைக் கடந்தவர், `பிக் பாஸ்' நிகழ்ச்சியின் மூலம் பல படிகளைக் கடந்துவிட்டார். `ஐ சப்போர்ட் ஓவியா', `ஓவியா ஃபார் சி.எம்', `ஓவியா புரட்சிப்படை' என நெட்டிசன்களின் இப்போதைய விளையாட்டுப்பொருள் இவர்தான்.



கேரளாவில் பிறந்த ஓமணப்பெண்; பி.ஏ பட்டதாரி. ஐந்தரை அடி அழகி. ஒரிஜினல் பெயர் ஹெலன். சினிமாவுக்காக `ஓவியா' எனப் பெயர் மாற, இப்போது `ஓவியா ஹெலன்' ஆகிவிட்டார். மாடலிங் மீதான ஆர்வம், சில `ராம்ப் ஷோ'க்களில் கலந்துகொள்ளும் வாய்ப்பைக் கொடுத்தது. விளம்பரங்களுக்கு போஸ் கொடுக்கும் வேலையை ஆர்வமாகச் செய்தார். சினிமாவில் நடிக்கவேண்டும் என்பது கனவு கிடையாது. குடும்பப் பின்னணியில் சினிமாவும் கிடையாது. `எதுவும் நடக்கட்டும், முயற்சி பண்ணுவோம்' என்றுதான் ஆடிஷனில் கலந்துகொண்ட ஓவியா, `கங்காரு' என்ற மலையாளப் படத்தின் மூலம் நடிகை ஆனார். 

`நடிக்கணும்னு முடிவெடுத்தாச்சு, இறங்கிப் பார்ப்போம்' என முடிவெடுத்துதான் `களவாணி' ஆடிஷனில் கலந்துகொண்டார். மகேஸ்வரி கேரக்டர், மாற்றத்தைக் கொடுத்தது. சிறந்த புதுமுக நடிகைக்கான விருது பெற்றார். கூடவே அரை டஜனுக்கும் அதிகமான பட வாய்ப்புகளையும். 

நடிப்பில் பெரிய அளவில் சாதிக்கவில்லை என்றாலும், நடிகையாக அறிமுகமான பத்து வருடங்களில் 25-க்கும் அதிகமான படங்களில் நடித்துவிட்டார். அப்போதெல்லாம் கிடைக்காத ஆதரவும், வரவேற்பும், ரசிக்கும் மனோபாவமும் `பிக் பாஸ்' என்ற ஒரு நிகழ்ச்சியின் மூலம் ஓவியாவுக்குக் கிடைத்திருக்கின்றன. `பிக் பாஸ்' நிகழ்ச்சியில் ஓவியாவின் அணுகுமுறை கட்டிப்போடுகிறது, யாரையும் அதிகம் விமர்சனம் செய்வதில்லை, தனக்குப் பிடிக்காததை வெளிப்படையாகப் பேசுகிறார், நண்பரோ... எதிரியோ எந்தக் கருத்தையும் நேரடியாகப் பேசுகிறார், மழையில் நனைகிறார், டான்ஸ் ஆடுகிறார்... இன்னும் பல நிகழ்வுகள் மூலம் மனதில் கரைகிறார். `இதெல்லாம் நடிப்பு' என ஓவியாவின் அணுகுமுறையை அவ்வளவு எளிதில் கடந்துவிட முடியாது. ஏனெனில், அவரது பேட்டிகளையும் கடந்தகால நிகழ்வுகளையும் புரட்டினால், ஓவியாவின் மறுமுகம் பளீரெனப் பிரகாசிக்கிறது. அந்தப் பிரகாசத்தில் சந்தோஷம் இருக்கிறது; சோகமும் கலந்திருக்கிறது.

பேசிக்கொண்டே இருப்பது ஓவியாவுக்குப் பிடிக்கும். `கலகலப்பு' படத்தின் ஷூட்டிங் சமயத்தில் விமலுக்கும் ஓவியாவுக்கும் கெமிஸ்ட்ரி வொர்க்-அவுட் ஆனதாகக் கிசுகிசுத்துக்கொண்டிருக்க, ஓவியாவோ சகநடிகை அஞ்சலியுடன் அரட்டை அடித்துக்கொண்டிருந்தார். `சினிமாவுல உங்க பெஸ்ட் ஃப்ரெண்ட் யாருனு கேட்டா, அஞ்சலினு சொல்வேன்!' என சியர்ஸ் காட்டியிருக்கிறார். ஓவியாவுக்குத் தனிமை பிடிக்கும். தனிமையில் பேசுவது ரொம்ப ரொம்பப் பிடிக்கும். ஜாலி மூடில் இருக்கும்போது நிலைக்கண்ணாடியைப் பார்த்து, அவருக்கு அவரே பேசிக்கொள்வாராம். `கேரவனில் யாரும் இருக்க மாட்டாங்க. ஆறுதலோ, பாராட்டோ... கண்ணாடியைப் பார்த்து எனக்கு நானே பேசிக்குவேன்!' - சொன்னது ஓவியாவேதான்! 

நடிகைகளுக்கு ஃபிட்னெஸ், அழகு ரொம்ப முக்கியம். ஆனால், உடற்பயிற்சியோ, டயட்டோ ஓவியாவுக்கு `ஓவர்டோஸ்' ஃபீலிங்தான். சாப்பிடப் பிடிக்கும் என்பதால், விதவிதமாகச் சாப்பிடுவார். அம்மா சமைக்கும் பிரியாணியும் மீன்குழம்பும் ஓவியாவின் ஃபேவரைட். சென்னைக்கு வந்த பிறகு பொங்கல், வடை விரும்பிச் சாப்பிடுவாராம். `எது சாப்பிட்டாலும் குண்டாக மாட்டேன். இயற்கையாகவே என் உடல்வாகு இப்படியே இருக்கு!' எனக் காரணம் சொல்கிறார்.

வித்தியாசமான கேரக்டர்களில் நடிக்க வேண்டும்; விருதுகளைக் குவிக்க வேண்டும்... என்பதெல்லாம் ஓவியாவின் இலக்கு அல்ல. `ரசிகர்களுக்குப் பொழுதுபோகணும். அந்தப் பொழுதுபோக்குல நானும் இருக்கணும்' என்பார். கூடவே, `விருதுகளுக்காக நான் படம் நடிக்க மாட்டேன். என் நடிப்புக்கு விருதுகள் கிடைச்சா ஏத்துக்குவேன்' எனச் சொன்ன `கெத்து' பொண்ணு. 

நடிகர்களோடு ஒப்பிட்டுப் பேசுவதையும், தன்னைப் பற்றிய நெகட்டிவ் கருத்துகளையும் கேஷுவலாகக் கடந்துபோகும் பக்குவம் முதல் படத்தில் நடிக்கும்போதே இவருக்கு இருந்தது. `என்னைப் பற்றிய பாசிட்டிவ் கருத்துகளைவிட, நெகட்டிவ் கருத்துகளைத்தான் அதிகம் கவனிப்பேன். ஏனெனில், என்னைப் பிடிக்காதவங்கதான் நான் மாற்றிக்கொள்ளவேண்டிய விஷயங்களைச் சுட்டிகாட்டுவாங்க!' என்றார். 


`யாருடைய படத்தில் நடிக்க வேண்டும்?' என நடிகைகளிடம் கேட்டால், கேள்வியின் முற்றுப்புள்ளிக்குக் காத்திருக்காமல் பல இயக்குநர்களின் பெயர்களைப் பட்டியலிடுவார்கள். `பிடித்த இயக்குநர் யார்?' என்றால், `அவங்க படத்துல நான் நடிக்கணும்கிறதுக்காக சொல்லலை...' என அழுத்திச் சொல்லிவிட்டு ஷங்கர், மணிரத்னம், கெளதம் மேனன் பெயர்களைச் சொன்னார். `ஒரு பாலிவுட் படத்தில் நடித்தீர்களே..?' எனக் கேள்வியை முடிப்பதற்குள், `கால் பண்ணாங்க. சும்மா ட்ரை பண்ணலாமேனு போய் நடிச்சேன். அங்கேயே செட்டில் ஆகணும்னு எல்லாம் ஆசை கிடையாது. எனக்கு தமிழ் சினிமாதான் பிடிச்சிருக்கு!' பட்டெனப் பதில் சொன்னார். 

`பிடித்தது எது?' என்றால் பட்டியல் நீளும். ஹாரர் படங்களின் அதிதீவிர ரசிகை. அரசியல் தெரியாது. ஆனால், காங்கிரஸ் கட்சி பிடிக்கும். ரொமான்ஸ், காமெடி நாவல்களை விரும்பிப் படிப்பார். நாய்கள் மீது ஓவியாவுக்கு ப்ரியம் அதிகம். அவருடைய செல்ல நாய்க்குட்டியின் பெயர், `அப்பு'. தனிமையில் இசை கேட்பது ஓவியாவின் அலாதியான ஹாபிகளில் ஒன்று. வாழ்வின் அந்த நிமிடத்தை மகிழ்ச்சியாகக் கடக்க விரும்பும் இவருக்கு, அம்மா ஜான்சிதான் முழு பலம்! 

ஓவியா, வீட்டில் ஒரே பெண். அம்மா ஜான்சி ஓவியாவை `லட்டு' என்றுதான் அழைப்பாராம். படிப்பு ஏறாமல் அம்மாவிடம் அடிவாங்கிய அனுபவம் ஓவியாவுக்கு உண்டு. வளர்ந்த பிறகு ஓவியாவுக்கு என்ன பிடிக்குமோ, அதைச் செய்ய அனுமதித்தார் தாயார் ஜான்சி. பத்து வருடங்களில் 25-க்கும் அதிகமான படங்களில் நடித்துவிட்டார். இதில் பல படங்களில் காமாசோமா வகையான படங்கள் என்றாலும், தொடர்ந்து நடிகையாகத் தக்கவைத்துகொள்ள அவர் எடுத்த முயற்சிகளுக்குப் பின்னால், அம்மா கேன்சர் நோயால் மரணம் அடைந்த சோகக் கதை இருக்கிறது. 

`அம்மா எனக்குப் பிடிக்கும். மோசமான ஒரு நோயால் பாதிக்கப்பட்டிருந்தப்போகூட ரொம்ப கேஷுவலா இருந்தாங்க. அந்தத் தைரியம்தான், என்னை இப்பவும் வழிநடத்திக்கிட்டிருக்கு!' என நெகிழும் ஓவியாவுக்கு, `கோபம் கொஞ்சமா வரும். எதுக்கும் சட்டுனு உணர்ச்சிவசப்பட மாட்டேன். மூஞ்சியை சோகமா வெச்சுக்கவும் தெரியாது. ஜாலி டைப்பாவே வளர்ந்துட்டேன். எப்பவும் சிரிச்சுக்கிட்டு சந்தோஷமா இருக்கணும். அதுதான் என் ஆசை, கனவு, லட்சியம் எல்லாமே!' என சிம்பதி உருவாக்காமல், வலியைக் கடக்கும் பக்குவம் இருக்கிறது.

`பிக் பாஸ்' நிகழ்ச்சியில் தனக்குப் பிடிக்காத விஷயங்களை வலிக்காத அளவுக்குச் சொல்கிறார். எல்லோரும் தனக்கு எதிராகப் பேசிக்கொண்டிருக்க, அதைப் பற்றியெல்லாம் கவலைப்படாமல் கடந்துபோகிறார். யாரைப் பற்றியும் அவதூறு பேசிக்கொண்டிருக்காமல், சூழலை தனக்கான இடமாக்கிக்கொள்கிறார். `பிக் பாஸ்' தொடங்கும்போது கமல் கேட்ட `ஏன் இங்கே வந்தீங்க?' என்ற கேள்விக்கு `சந்தோஷமா இருக்கலாம்னு வந்தேன்!' எனப் பளிச் பதில் சொன்னார் ஓவியா.